...Mijn · leven · als · simpele · ziel

Gisteren is unaniem besloten dqt ik volgende week zondqg naar huis kom.
Enerzijds vind ik het erg jammer, anderzijds kan ik mijzelf nu eindelijk toestaan het hier oprecht niet helemaal naar mijn zin te hebben. Het hoe en waarom leg ik wel uit als ik veilig en wel thuis ben anders zit ik hier straks nog te huilen.
Maar goed, ik tel de dagen en verlang naar thuis.

Het is hier nog steeds geweldig =)

Huib was er vorige week, of eigenlijk afgelopen week, maar de dagen gaan hier zo langzaam dat het lijkt alsof er nu alweer twee weken voorbij zijn.

Het was heerlijk toen hij er was. De erste twee dagen stralend weer en daarna wat meer bewolktheid, maar dat maakte mij niet zo veel uit.

Gisteren sprak ik hem nog even, het is ontzettend fijn om hem te horen, maar iedere keer besef ik weer dat ik hem heel erg mis. Dat is dan weer een nadeel. De zonnige kant van dat besef van gemis is dat ik hem minder vaak wil bellen en dat is maar goed ook, want mijn telefoonrekening bedroeg 135,50!!

Ik bel voorlopig niemand meer.

Hoe dan ook, afgelopen dagen hebben zich getekend door storm en onweer. Eergisternacht was ik zelfs bang dat mijn tentje zou wegwaaien, maar nu heb ik wel al mijn scheerlijnen vastgezet, dus hoef ik me daar geen zorgen meer om te maken.

Ik ben ook ontzettend verwend, er was hier een groep mensen op beeldhouwcursus en ik was bij ze gaan kijken. Mensen die creatief bezig zijn hebben mijn aandacht al snel =)

Ik heb van de grond wat brokstukjes reststeen opgeraapt en ben toen zelf ook aan het knutselen gegaan. Dat vonden ze zo ontzettend leuk dat ik gisteren (hun laatste avond) een paar vrij grote brokjes steen en wat gereedschap heb gekregen! =)

Er zat zelfs wat fooi in het blikje waar ze het allemaal in hadden gestopt. Ik ben er echt helemaal blij mee ^^

Het volgende wat ik ga doen is dus een mooi beeldje maken.

Owowow...
Het is weer even geleden dat ik mijn journal updatede (updatete, upgedate heb???) en daar heb ik een goede reden voor!
Huib was namelijk hier =)
Mijn lieve man was als verrassing naar me toe gekomen, dinsdag avond om half twaalf stond hij na een heel avontuur met gemiste treinen en liftaanbieders die de weg niet wisten hier op het campeerveld te zoeken naar mijn tent.
Pik donker natuurlijk en hij wist niet hoe mijn tent er uit zag, dus hij begon te fluiten... Ik herkende zijn fluitje wel, maar wilde mijzelf niet te blij maken, dus eerst reageerde ik er niet op. Na een tijdje floot ik terug, maar daar had hij nog niets aan, want iedereen kon zijn fluitje wel echoen dus toen riep hij mijn naam.
Meteen rende ik mijn tent uit, want ik hoopte heel erg dat hij het was, alhoewel de stem meer op die van iemand die al op de camping was leek. Eenmaal buiten was het enige wat ik zag het rood oplichten van een sigaret. <3
Ik houd niet van Huibs rookgewoonte, maar toen was ik er erg blij mee =)
We hebben geloof ik een minuut of tien elkaar omhelsd voor we een bed voor hem gingen regelen =)

En nu is hij weer weg. De vijf dagen zijn voorbij gevlogen, ik heb het heel fijn gehad, hij wat minder want het weer was voornamelijk slecht maar hij is toch lekker bruin geworden, dus ik vind niet dat hij veel te klagen heeft.
De sfeer hier is hoe dan ook stukken beter dan voor hij kwam, ik zat echt niet lekker in mijn vel en misschien zak ik terug, maar dat zie ik dan wel weer. Als het echt weer erg wordt ga ik lekker naar huis, naar mijn man en Raafje want mn lieve konijn mis ik ook best.

Jeuj!
Vandaag ben ik voor het eerst sinds ik hier aangekomen ben van het terrein af geweest :I
De omgeving is hier erg mooi, veel heuvels en kleine half vervallen huisjes midden tussen weilanden met goudgele koeien en pas geschoren graanvelden waar de rollen stro nog op liggen. Idyllisch.

Ik kreeg het goede nieuws dat Huib waarschijnlijk morgen op de trein stapt om hier heen te komen, maar ik kijk het nog wel even aan. Zodadelijk zal ik hem nog even bellen om te horen hoe het er voor staat voordat ik mij echt ergens op ga verheugen.

Het allerbeste nieuws van vandaag is dat ik drie toiletsurfers heb gekocht en dat ik er waarschijnlijk nog meer ga kopen. Ik vind het zo jammer dat ze die dingen in Nederland niet meer hebben...

Enniewee, alles gaat nog goed en ik leef en ben blij =)

Ik weet echt helemaal zeker dat ik me in paradijslijke toestanden bevind.
Het heeft vannacht geregend, maar dan niet echt regen maar meer een soort van nevel. Minidrupeltjes waar je op zich niets van voelde behalve dat het aangenaam koel werd en dat het gras nat aanvoelde. Heerlijk.
Ze geven nog een dsagje bewolktheid op en dan vanaf maandag 27 tot 30 graden. Ik hoop dat ik het overleef.

Hoe dan ook heb ik het hier heel erg fijn. De mensen zijn prettig (zeker nu ik even een kort gesprek heb gehad om wat irritaties uit de lucht te halen) het weer is goed en de omgeving is naar verluid schitterend.
Ik heb helaas nog geen tijd gehad om de omgeving in te trekken want ik zou te voet moeten gaan en dat is geen verstandig plan op het heetst van de dag. Vandaag zou ik kunnen gaan want nu is het koel, maar helaas ben ik hier nu even alleen en zijn er al nieuwe gasten gearriveerd en die kan ik natuurlijk niet alleen laten.
Ach, er komt binnenkort een fiets en dan ga ik lekker fietsen. Ik ben benieuwd.

Er is gevraagd naar mijn dagindeling, die is vrij ontspannen afgezien van het opstaan om half acht. Alhoewel, om een niet nader te verklaren reden ben ik iedere ochtend om half zeven al wakker. Als ik dan toch maar besluit nog niet uit bed te komen maar nog even te dommelen tot half acht krijg ik mijzelf tegen die tijd nouwelijks nog wakker. Hoe zou dat toch komen?
Morgen ga ik toch maar proberen om dan al om half zeven op te staan, dan kan ik rustig douchen en tutten en welicht in de middag even dutten.
Maar goed, half acht op, om acht uur moet ik me melden om te beginnen met het klaarzetten van spullen voor het ontbijt.
Het ontbijt duurt van negen tot half tien (uiteraard met uitloop) en nadat we de ontbijtspullen hebben opgeruimd gaan we de kamers verschonen en andere werkjes doen. (Was verzamelen, badkamers soppen, strijken) Daar zijn we meestal tot een uur of een mee bezig en daarna hebben we vrij.
In mijn vrije rijd kan ik doen wat ik wil. Vaak mag ik iemands laptop lenen om even mijn mail te bekijken, ik zou kunnen gaan zwemmen of bubbelbadderen en zo voorts)
Om zes uur beginnen we met het avond eten voor te bereiden en om zeven uur gaan de gasten aan tafel. Ze krijgen vijf gangen (voorgerecht, hoofdgerecht, kaasplankje, ijs en koffie) en daar zijn we wel even mee bezig, hoewel het de laatste dagen een sport lijkt om alle gangen zo snel mogelijk na elkaar weg te werken.
Nadat we alle eetspul weer hebben weggewerkt en de keuken hebben opgeruimd is er weer vrije tijd.
Heerlijk.
Ik zou me geen raad weten met een vakantie die bestond uit alleen maar luieren, dit is best ideaal voor me.

Binnenkort meer!

Heerlijk dagje gehad!
Na een zeer kort nachtje is het me gelukt om om ongeveer half elf uit bed te zijn zodat we de trein van twaalf uur hadden naar Eindhoven. We hadden broodjes en water bij ons dus we hebben heerlijk in de trein gepicnickt en naar buiten gekeken. Na de overstap in dordrecht zaten we in zo'n geleende Duitse trein met echte coupées. Dat was al helemaal plezierig zo lekker met zn twee en de deur dicht, samen je eigen wereldje hebben terwijl buiten van alles voorbij raast.
Op onze bestemming hebben we de gehele dag genoten van elkaar, van de warmte, van de zon, van alles wat ze daar te bieden hadden en van het plezier dat we ermee beleefden. Geen wolkje aan de lucht. =)
Ook de terugreis was fijn. We waren allebei heerlijk soezerig en hebben lekker tegen elkaar aan liggen dutten (...)
Nu zijn we thuis en Huib gaat lekker Wimbledon update kijken en ik ga mn lenzen uit doen en tegen hem aan liggen. Daarna gaan we lief samen slapen en leven we nog lang en gelukkig.
Vooropgesteld dat hij op een gegeven moment zijn excuses aanbiedt.

<3

Vanavond ben ik weer even zeer gelukkig =)
Gisteravond in het begin ook, ik was lekker alleen thuis, lekker aan het tutten...
Vanavond ben ik ook alleen...Ik heb fijne muziek op staan, de regen klettert werkelijk naar beneden....Buiten dan he, maar ik kan het horen door mijn openstaande raam. Hier binnen was het eerder vandaag akelig benouwd, maar hoe verder het buiten afkoelt, hoe lekkerder het hier wordt.

Vanmiddag heb ik na mn werk de computerkamer weer eens verbouwd, de tweede keer dat ik dat doe en ik vind dat het maar zo moet blijven. Ik zit niet helemaal lekker, maar misschien is het gewoon wennen. Hoe dan ook, ik heb mn best gedaan en het creeert een boel ruimte. Iedereen is welkom om het te komen bekijken =P

Nou, het klaart op buiten, ik ga eens onderzoeken of mijn man al thuis wil komen.
En sowieso verder met gelukkig zijn =) <3

Huuu....Ik ben de planken van mn vloer op aant stapelen want zondag worden ze in mn nieuwe stekkie gelegd, maar als ik dan zo om me heen kijk naar mn kale vloer word ik helemaal emo....
Ik houd zoveel van dit huis, zo veel van deze buurt, zoveel van mijn alleenheid...Alles zal helemaal goed komen, uiteraard, maar nja...Melancholie galore!

Ik wil even jubelen over de geur van mijn appel.
Gisteren en vandaag, gisteren iets heftiger, maar toen lag hij ook iets dichterbij.
Ik zit 'op kantoor' en in de kantine hebben ze heerlijke groene appels. Een daarvan ligt nu op mijn bureau heerlijk te geuren =)

<3 appeltjesgeur <3

Lalalalalyrisch <3

Huibs geurtje staat hier nog <3 En hij ruikt zo lekker =)
Ook na een dag hard werken, als we dan samen in bed liggen, hij op zijn rug en ik in het holletje van zn arm, ruikt zn oksel nog lekker. Ik zie in dat het, als hij íets harder gewerkt zou hebben, niet meer lekker zou zijn, maar zo is het precies goed en kruidigzoet.

Enenenenen...
We gaan een huis delen. Samenwonen vind ik een eng woord, maar daar komt het eigenlijk wel op neer en ik heb er zin in! Lalalaaaaa
Nusnelslapenwantmorgenweerwerken!

Hoezee hoezee, het is weer mei!
Mn mams verjaardag is geweest, het feest is gelukt, het was tof en gezellig en zeer fijn en zaterdag is mn paps jarig en daarna, ja daarna komt mijn verjaardag. Tijd voor een verlanglijstje dusch =P

- _mooie_ ventilator
- accu voor mijn telefoon
- abbo op de Happinez (!)
- (foto) lijstjes in verschillend formaat
- volledig zwart beddengoed lits jumeaux formaat (2.40 x 2.00)
- (grote) zit en ligkussens

De laatste twee verlangingen zijn niet eens echt maar heb ik geleend van mijn verlanglijst van vorig jaar. De fotolijstjes is eigenlijk ook niet zo dringend, maar een ventilator en die avccu zijn gewoon te duur om van mensen te vragen eigenlijk.

Hoe arrogant is het eigenlijk om zomaar te verwachten dat je dingen zal krijgen voor je verjaardag! Maar goed, het is gebruik en het is voor mezelf in ieder geval leuk om te bedenken wat ik graag nog zou willen aan matrieel geluk =)

Kutzooi. Zeer slechte bui.
Fiets is gestolen, vanaf mn knieën naar beneden doet alles pijn van het lopen. Was vanavond in Amsterdam, dat was wel leuk, maar de trein die ik moest hebben had ik niet en aldus had ik niet de goede bus en de nachtbus die ik kon hebben kostte vijf euro voor twee miezerige haltes. Toch maar gelopen en nu pijn.
Ik ben gewoon moe.
En Huib zn telefoon staat alweer wat dagen achter elkaar aan en hij heeft ook geen zin om even terug te chatten op skype en mn forum doet het niet dus ik kan ook niet daar even mild klagen.
Mn DS heb ik laten liggen in Amsterdam, dus die heb ik pas met een week of twee weer terug en nu moet ik plotseling mezelf weer zien te vermaken.
Mijn pren piepen nog steeds en hoewel ik al dagen lang netjes iedere avond wat olie in mn oor druppel is er nogsteeds geen rommel uitgekomen. Ik ben er zeker van dat er rommel in mijn oren moet zitten. Hoe dan ook zit er wel ineens rommel in mijn haar, namelijk iets wat op roos lijkt.
Het is geen roos, roos zit op de hoofdhuid, maar desalniettemin is het zeer ontsierend.
Hmm.
Maar verder zijn dingen wel fijn. De koekjes zijn erg lekker, de orgeade is gelukt, de kip is gaar en houdbaar en verder heb ik alles behalve servetten in huis en klaar liggen.
Ik heb een huis in Leiden, Zwitserland gaat niet door (Dat is niet positief, maar ik moet het toch even kwijt. Ik lijk overigens de enige te zijn die het jammer vindt dat ik niet naar Zwitserland ga) en Huib komt bij me wonen. Of dat positief is weet ik af en aan wel en niet zeker. Ik heb angst, dat sowieso, maar op dagen als deze vind ik het moeilijk te geloven dat hij echt wel om me geeft enzo. Ik weet wel dat hij zijn moeder soms ook dagen of weken lang niet belt, maar ik ga er ook niet van uit dat hij verliefd is op zijn moeder. Het is wel de bedoeling dat hij verliefd is op mij. Het is de bedoeling dat hij zich toch dagelijks afvraagt waar ik mee bezig ben en op zijn minst om de drie dagen even belt of smst of mailt om zijn interesse in mij te tonen.. Het is de bedoeling dat ik in zijn gedachten woon zoals hij in die van mij (alhoewel ik niet weet of dat wel eerlijk is om te vragen, ik denk aan heel veel mensen heel vaak, waarschijnlijk ben ik abnormaal in deze). Kortom, het is de bedoeling dat hij mij een boel aandacht wil geven.
En nu ben ik boos. En ook een beetje warrig. Ben ik er nu achter dat het niet genoeg voor me is? Stiekem weet ik wel dat niets ooit genoeg voor me zal zijn. Ben ik het nu goed aan het praten? Ik weet dat ik altijd dingen goed zal moeten praten. Er is geen vertrouwen in trouw, er is geen vertrouwen in liefde die gegeven zou kunnen worden, er is geen vertrouwen in hoe tof anderen mij vinden. Altijd zal ik iedereen tegen mezelf moeten verdedigen en rationeel daden moeten verklaren.
Ik weet dat ik moe ben, ik weet dat ik stress heb van dat feest. Ik weet dat ik even vergeet hoe ontzettend lief Huib is en dat hij zo zijn best voor me doet.
Of praat ik nu weer goed?
Of praat ik nu weer goed dat goedpraten nodig is?
Of zit ik mezelf gewoon weer eens lekker klem te denken, moet ik eigenlijk gewoon gaan slapen en zal morgen alles op zijn plek vallen?

U mag stemmen!

JAAAAA het juiste antwoord was het laatste antwoord! U mag door voor vertrouwenspoging 1.

=P

Ik ben moe.
Zoveel veranderingen, zoveel te doen.
Zwitserland gaat niet door, Huib heeft een baan die hem hogerop kan helpen, maar dan moet hij wel hierblijven. Ik kan natuurlijk in mijn eentje gaan, maar ik heb niet zoveel met Zwitserland dat ik er zonder hem heen wil.
Ik vind geen huis. Er is een flatje in Leiden waar Huib en ik samen in kunnen en dat zou eerst ook gebeuren, maar vooral hij huivert er voor om nu al samen te gaan wonen. Ik vind het ook eng en lastig en moeilijk enzo, maar ik weet dat ik me wel aan kan passen. Zeker als het niet anders kan...
Maar goed, ik heb tegen Huib gezegd dat hij dan wel alleen in dat flatje kan. Heeft hij iig onderdak zodat hij kan blijven werken, ik denk dat dat voor hem nu belangrijker is dan voor mij.
Nu ik nog.
Maar ik ben er zo moe van. Ook met werk. Ik doe nu werk dat ik wel erg leuk vind, maar dat ook te simpel voor me is en slecht is voor mijn knieen. (Vooral door de brakheid van mijn fiets)
Een nieuwe fiets zou het een eind oplossen, maar voor een nieuwe fiets is geld nodig en voor geld moet ik meer werken, maar ik kan(wil) niet meer werken omdat ik dan meer moet fietsen en dat is dan slecht voor mn knie, zodat die pijn gaat doen en ik niet meer kan werken.
Voor mijn gevoel zit ik vast.
Ik zou te horen krijgen of ik een administratief baantje zou krijgen, maar het bedrijf laat niets van zich horen.
Alles in mijn leven wacht af.
Waarop vraag ik me af.
Is het iets wat ik moet doen? Staat er iets te gebeuren? Moet ik ook gewoon afwachten en zal dan alles wel goedkomen?
Ik ben niet zo goed in afwachten.
Als ik nou mn cv netjes vertaald zou hebben zou ik gewoon mn spullen in een opslag kunnen gooien en alsnog naar een buitenland kunnen gaan.
Hmm...Waarom kan ik dat eigenlijk niet gewoon in Nederland? Daar ga ik nog ff over nadenken.
Voor vandaag ga ik iig een was ophangen en de afwas doen en hopelijk even wat schilderen.
Mijn hoofd leegschilderen.
Ik hoop

Een van de dingen die ik in mijn werk met oude dingen meekrijg is dat veel mensen zo tegen het eind van hun leven met het meeste plezier terugdenken aan de 'gevaarlijke' en 'stoute' dingen die ze gedaan hebben toen ze jong waren.
Naar Spanje op de brommer, met twee vriendinnen helemaal naar Friesland fietsen, gaan zwemmen in een meertje terwijl het eigenlijk van vader niet mocht.
Dergelijke dingen.
En omdat ik tot nu toe zeer tevreden ben over mijn leven, en ook echt wel dingen heb om blij aan terug te denken besluit ik er een schepje boveop te doen.
Het is nog even kijken en afwegen en puzzelen, maar de kans is zeer aanzienlijk dat ik inderdaad voor minstens drie maanden naar Zwitserland ga. Gewoon eens andere lucht opsnuiven en een ander klimaat ondergaan.
Zo, het is er uit!

Na een volle week bij Huib (ongesteld en wel) ben ik zo mogelijk nóg verliefder op die meneer ^^.
En hoewel ik hem al miste toen ik de deur uitliep,.....
Nee, ik geniet nu niet eens. Ben nogsteeds een beetje ziekjes, maar bovendien vind ik het gewoon veel fijner met hem erbij dan alleen. Afgelopen week heeft wel weer bewezen dat we het samen prima kunnen uithouden.
Naja, samenwonen wil ik nog niet, maar ik denk wel dat we het zeer fijn zouden hebben en stiekem droom ik al een beetje over later als we groot zijn met een huis en driekinderentweehondeneneenalpaca<3(oftwee). *purrrrr*

Dat brengt me overigens gelijk waar ik eigenlijk over wilde posten was de tv-avond die ik aan het beleven ben (omg ik hoor nu in mn oor vreemdgaan aangeprezen worden O_o, ik moet ff dat ding uitzetten hoor)...
Ok het begon dus met mijn momenteel favo serie House. House, een briljant arts van een duur ziekenhuis in Amerika, behandelde deze week een jongetje dat door IVF ontstaan is, maar bij wie iets was misgegaan waardoor zijn evil-twin in zijn lijf ingroeide en met zn hersens ging messen. Daarna verscheen er een docu over tienermoeders (een meisje van DERTIEN jaar oud was in haar zoveelste maand....DERTIEN!!! echt, mocht ik na deze avond nog kinderen willen, dan krijgen ze mooi tot hun 22ste een kluisheidsgordel om), gevolgd door de opvoedpolitie waar het weer hel en gedonder was met onhandelbare peuters en onhandige ouders ( die mensen hebben ook allemaal zulke grote gezinnen steeds). En tot slot zapte ik per abuis in een docu over een Britse zesling van allemaal meisjes X_X. Zoveel kinderen!!!
Tel daarbij op dat ik de avond voor ik naar Huib vertrok getuige was van AL mijn (achter)neefjes en -nichtjes van de laatste ehm ja... werpsessie bij elkaar en de uitkomst is vrij duidelijk.
Voorlopig zeker nog geen kinders voor moi! Ik heb er niks tegen, maar oh hemel hoe kunnen die wezentjes je leven in de war sturen zeg...

Hoe dan ook, Bi, erg gefeliciteerd met je dochtertje, ik hoop dat ik haar snel eens mag zien en vasthouden enzo! ( En dan als ze gaat huilen weer lekker retourneren *gnagna* )

Zojuist Finding Neverland gezien. Fantastisch.
Als iemand zich afvraagt waarom ik ben zoals ik ben, dan is die film een aanwijzing.
Ik wilde hem al heel lang helemaal zien, een tijd terug had ik hem gedownload, maar het geluid was niet helemaal optimaal en ik hoorde er allerlei negativiteit over plus dat degene met wie ik hem het liefst wilde zien dat niet wilde...Kortom, ik had me laten overhalen de film niet te zien, maar ergens diep van binnen wist ik zeker dat hij geweldig zou moeten zijn. Nou, ik had gelijk.
Of je het nu God, Budda, Elfjes, Karma of The Secret noemt, het gaat er gewoon om dat je het lef hebt te geloven dat dingen beter kunnen, dat alles goed kan komen en dat dat goed niet altijd is zoals je het je voorstelt.
Geloof, heb Vertrouwen, Heb Lief en alles zal goedkomen.
Daar geloof ik nou in.